اسرائيل خداى پروردگار من و خود را پرستيد چه آنكه با خدا انباز گرفت هرگز خدا او را در درون بهشت نكند و جايگاه او دوزخ بود چه براى ستمكاران باورى نباشد 76 البتّه كافر شدند كسانى كه گفتند : خدا سوّمين سه آفريدگار است با اينكه جز خداى يكتا خدا نباشد و اگر ز آنچه گويند دست برندارند آن كسان كه زيشان كافر بماند آزارى دردناك ببينند 77 . پس چرا بازگشت به خدا نمىكنند و آمرزش از او نميخواهند با اينكه خدا بخشنده است و مهربان 78 و بدانند مسيح پسر مريم فقط پيغمبرى بود و پيغمبرانى پيش از او بوده‌اند و مادرش زنى راستگو بود [ و هر دو بمانند آدميان ] خوراك مىخورند . اى محمّد بنگر ما چگونه نشانه هاى راستى و درستى را براى آنها نمودار مىكنيم سپس آنها را بين چگونه تهمت و دروغ ميگويند . سخن مفسّرين : « مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ » 73 طبرى : مقصود از ميثاق ، پيمان بر توحيد و اخلاص و انجام وظائف دينى است . مجمع : يعنى اقرار بتوحيد و انجام وظائف و تصديق پيغمبران كه آنها پيدايش پيغمبر را هم خبر داده بودند . « أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ » 74 مجمع : ابو عمرو و حمزه و كسائى « تكون » با رفع نون قرائت كرده‌اند و ديگران با نصب ، كه قرائت مشهور است ، و ابن عبّاس گفته است مقصود از فتنه گرفتارى و مجازات اعمال بد آنها است . سدى گفته است : يعنى آزار و گرفتارى در دنيا ، مقاتل گفته است : يعنى گمان داشتند : گرفتار سختى و قحطى نخواهند شد . تفسير تنوير المقباس ابن عبّاس : يعنى از انكار و كشتن پيغمبران در دلها اثرى نخواهد ماند . « ثُمَّ عَمُوا وَصَمُّوا » 74 فخر : كر و كورى دوباره يا بواسطه ى تقاضاى ديدن خدا است كه از موسى مطالبه كردند ، يا چون پيغمبر را دروغگو شمردند ، اين نسل هم باز كر و كور شدند . « كَثِيرٌ مِنْهُمْ » 74 مجمع : بعضى گفته‌اند : مقصود از اين دو كلمه همان يهود